Mag een coach advies geven?

Het misverstand

Veel coaches denken dat ze nooit advies mogen geven. Ze houden zich in, formuleren omzichtige vragen en wringen zich in bochten om vooral niet sturend te klinken.

En dat is jammer. Want het leidt vaak tot gesprekken die traag, omslachtig of ronduit frustrerend zijn. Jij voelt iets op je lippen branden; een logische tip, een inzicht, een idee. Maar je mag het niet zeggen. Dus stel je nóg een vraag. En nog één. Totdat je coachee denkt: “Waar wil je eigenlijk naartoe?”

Coachen is géén vragen-marathon. En advies geven is géén zonde.

Het misverstand dat je nooit mag adviseren, komt voort uit een goed principe: coachen is iemand helpen zelf regie te nemen, niet zijn problemen oplossen voor hem. Maar dat betekent niet dat je nooit iets mag inbrengen. Soms heeft een coachee een échte vraag (“Wat kan ik hier doen?”), of ligt er een idee zó voor de hand dat het gek is om het niet te benoemen.

Het verschil zit niet in wat je zegt, maar hoe.

Check jezelf: houd je je in uit respect of uit angst om sturend te zijn?

Wanneer wél of niet adviseren

Gebruik deze mini-matrix als houvast.

Situatie doen of laten en waarom?

– De coachee vraagt expliciet om jouw mening of tip

• Doen! Er is ruimte en toestemming. Geef eerlijk antwoord, zonder overtuigen.

– Het advies ligt voor de hand, maar je coachee ziet het niet

• Doen, met nuance. Je voorkomt frustratie en houdt het proces luchtig.

– Jij voelt de drang om te “redden” of het ongemak weg te nemen

• Niet doen. Dan dien je jezelf, niet de coachee.

– De coachee gebruikt jouw advies om verantwoordelijkheid te ontwijken (“Zeg jij maar wat ik moet doen”)

• Niet doen. Laat het eigenaarschap waar het hoort.

– De tip raakt aan zijn leerdoel of gedragspatroon

• Doen, mét reflectie. Gebruik het als ingang voor bewustwording.

– Je twijfelt of het past

• Leg het voor als hypothese. “Misschien past het niet hoor, maar mag ik iets delen wat bij me opkomt?”

Kortom:
Advies geven mág; zolang jij transparant bent over wat je doet, en de keuze bij de coachee laat.

Presenteerblaadje: scripts en voorbeelden

Het presenteerblaadje is een simpele, maar mega handige tool. Je legt je advies niet op, je presenteert het. Alsof je een hapje aanreikt: “Wil je dit proeven? Zo niet, ook goed.”

Zo geef je ruimte én richting tegelijk.

Stap 1. Check of er ruimte is.
“Wil je van mij een idee horen dat bij me opkomt?”
“Mag ik iets delen dat misschien niet past, maar wel in me opkomt?”

Stap 2. Deel je suggestie luchtig.
“Misschien is het een gek idee, maar wat als je een scooter zou gebruiken?”
“Je zou ook kunnen overwegen om dit eerst te testen bij je team.”

Stap 3. Leg de keuze terug.
“Hoe klinkt dat voor jou?”
“Past dit, of niet?”

Voorbeeld: Merel
Merel is zwanger en werkt als wijkverpleegkundige. Ze is uitgeput van al dat fietsen.
De coach denkt: Neem toch een scooter! maar zegt niets. Totdat hij besluit het voor te leggen.

Coach: “Wil je een suggestie horen die bij me opkomt? Misschien past het niet hoor.”
Merel: “Ja, graag.”
Coach: “Misschien kun je een scooter huren voor een paar maanden.”
Merel: “Dat is eigenlijk een goed idee.”

Dat is coaching: niet sturen, maar aanbieden.
De coachee pakt de tip of laat hem liggen. En beide is goed.

Wanneer het misgaat

• Je verkoopt je idee als dé oplossing. (“Wat je moet doen is…”)
• Je overtuigt of verdedigt je advies.
• Je voelt irritatie als je coachee het niet oppakt.

Dan ben je ongemerkt weer de redder geworden.

Wil jij leren hoe je kunt adviseren zonder te sturen, met meer helderheid en minder spanning? In de Coach Intensive en Coach Basics van NONONS leer je precies dat. Je ontwikkelt een manier van coachen waarin tips, feedback en richting ruimte geven in plaats van beperken.