Slachtoffergedrag doorbreken

Hulp vragen en hulp van iemand aannemen is spannend. Want, als je om hulp vraagt moet jij je kwetsbaar opstellen. Het slachtoffergedrag doorbreken, je moet laten zien dat je het even niet weet of kan. Je maakt je eigenlijk kleiner dan de ander en dat voelt spannend of soms ongemakkelijk. 

Het kan een beetje voelen alsof je de ander macht geeft door te zeggen: ‘hier weet jij meer van’ of ‘dat kan jij beter’. Of het gevoel dat de ander je belachelijk kan maken of het tegen je kan gebruiken. Ook kan de ander je afwijzen als je rechtstreeks hulp vraagt. Om dat gevoel te vermijden, het gevoel van kwetsbaarheid te omzeilen vragen mensen op omslachtige, vage manieren hulp. Een van die manieren is door in slachtoffergedrag te kruipen en dit is moeilijk te doorbreken.

Denk maar aan mensen in je omgeving die heel goed kunnen laten merken hoe zwaar ze het hebben (in de hoop dat jij het oppikt). Of dat je  aan iemand vraagt hoe het gaat en dat hij dan een beetje verloren kijkt en zegt ‘gaat wel’, zodat jij de hint op pikt en door gaat vragen. Of zeggen dat het goed gaat maar er dan zo verongelijkt bij kijken, dat jij ook wel snapt dat het niet goed gaat. 

Nu kan ik me ook zo storen aan een moeder van de hockey. Altijd als je haar vraagt hoe het gaat, krijg je zo’n half glimlachje. En ze zegt dat het prima gaat, maar ze zucht steeds heel diep, ze kijkt sip en je ziet gewoon aan haar dat ze een heel zwaar leven heeft.

Stiekeme slachtoffers zijn dat. 

slachtoffergedrag doorbreken

Een slachtoffer is altijd de dupe geworden van een bepaalde gebeurtenis of persoon en laat dit merken, verbaal of non-verbaal of beiden. Iedereen moet het weten. Het slachtoffer kan ook iemand zijn die veel moeite heeft met zichzelf, zich onzeker voelt of moeite heeft om tot actie te komen. Het slachtoffergedrag is moeilijk te doorbreken.

Slachtoffergedrag doorbreken met hulp

Hulp aannemen is kwetsbaar om dezelfde redenen. Ook dan laat je zien dat je het niet zelf kunt en kan het voelen of je de ander macht geeft. Maar er is een groot verschil tussen hulp vragen en zielig doen. Dat is het verschil tussen de hulpvrager (die een vraag stelt of zijn behoefte uitspreekt) en een slachtoffer (die zielig of hulpeloos doet). 

Het grote verschil zit m hierin:

  1. De hulpvrager vraagt gerichte hulp en het slachtoffer niet. Het slachtoffer laat wel merken dat bij boos, teleurgesteld of verdrietig is, maar stelt geen vraag. Het slachtoffergedrag is te doorbreken.
  2. Het slachtoffer legt de schuld bij de ander en de hulpvrager bij zichzelf. Het slachtoffer is vooral bezig met hoe stom anderen zijn, hoe weinig aandacht ze voor hem hebben of hoe slecht hij het getroffen heeft. De hulpvrager erkent zijn eigen probleem, maar kent ook zijn mogelijkheden.

Waar herken jij jezelf in? Ben jij vaker een hulpvrager en spreek jij je behoeften uit? Of voel jij je vaak hulpeloos over de situatie en hoop je dat de mensen om je heen dat op zullen pikken zodat je vanzelf geholpen wordt? Tijdens onze coaching trajecten helpen we je meer regie te pakken over je leven. En die eigen verantwoordelijkheid weer terug te pakken zodat jij je minder hopeloos voelt over de situatie. Hiermee helpen wij je om het slachtoffergedrag te doorbreken. Dat doen we bij veel stellen in relatietherapie, maar ook tijdens teamcoaching sessies of persoonlijke lifecoaching. Klik hier voor meer informatie over onze coaching.

slachtoffergedrag doorbreken